We zijn er met enkele goede vrienden medeproevers heengeweest. Londerzeel St. Jozef - geboorteplaats van Gerard Walschap - is niet zo makkelijk te vinden (wegenwerken!). We geraakten toch op tijd in het gemeenschapscentrum, gevestigd in een vroegere gemeenteschool. Best gezellige ruimte met mooi gedekte tafels, en zowat 100 aanwezigen.

Herman Vermoesen, inrichter, verwelkomde iedereen - waaronder in het bijzonder Dirk Vermeersch van Domaine Le Plan - en stelde de conferencier-cabarettier van de avond voor. Etienne Van Steenberghe is bekend als auteur van meerdere wijnboeken, waaronder dat van 2000 over Belgische wijnbouwers in Frankrijk. We wisten niet dat hij ook vlot gedichten schreef en zingend optrad. Dat gebeurt blijkbaar al 5 jaar op de Gentse feesten, maar dan met orkest. Op deze avond was er alleen begeleiding van zijn gitarist-componist.

We werden eerst vergast op een glas champagne - en als het van Sommelier komt moet het niet verbazen dat dit de huischampagne van Duval-Leroy was: een mooie frisfruitige en licht florale champagne.

Daarna begon het conférence- en zanggedeelte. Om eerlijk te zijn: na een boeiende start met mooie tekst ("Vandaag wil ik genieten van hapjes en wijn") werd het een beetje teveel van hetzelde: in totaal 14 songs, met veel commentaar en anekdotes eromheen - en vermengd met korte toelichting en proefcommentaar bij de geschonken wijnen.

Het thema van de songs bleef de hele voorstelling door nagenoeg hetzelfde: wijn als begeerlijke vrouw. Het begon met Helena:

"Ik proefde voor het eerst je vurige temperament in Verona
Was het de robijnrode wijn of die dolce-far-niente sfeer?
Ik werd de held in je verhaal van Romeo en Julia
die koele jongen uit het noorden was plots dezelfde niet meer...

Helena, de chianti voerde ons liefdesdronken.
Helena, ons hemelbed was een briljante sterrennacht
Helena, in je zachte lichaam ben ik verdronken.
Helena, ik genoot eindeloos van je sensuele toverkracht"

want de auteur was via Italië - en niet Frankrijk - de wijnwereld binnengetreden.

Na de champagne kwam er een witte Bordeaux Sec 2004 van Chateau Perayne van het huis Henri Ludecque. Deze uit Latem afkomstige wijnmaker werd verwacht, bevond zich ergens tussen Düsseldorf (Prowein wijnbeurs) en Londerszeel, maar geraakte er om één of andere reden niet. Dit was een naar passievrucht, witte bloemen en citrus ruikende wijn, floraal-fruitig in de mond met heel fris zuur en een lichte bittertoets in de halflange afdronk. Een echt goede begeleider van mosselen of schelpdieren (B+ volgens ons gevieren)

Nog voor de pauze kregen we de gekende Chateau Rochecolombe Côtes du Rhône, maar nu wel van het jaar 2003. En dat merkte je eraan: zeer gebalde donkere robijnkleur met paarse rand, geurend naar gedroogd donkerrood fruit, kruidnagel en granietbodem, en aanvankelijk mollig en sappig met rokerige ondertoon, maar op het einde uitdrogend en wat fris zuur missend (zie het jaar). Voor ons opnieuw B+.

Na de pauze ging de conferencier door met verhalen - soms boeiend, soms teveel van het type "zie wat ik allemaal heb meegemaakt", en de liefdessongs over tot vrouw geworden wijn. Ook het publiek reageerde eerder lauw op deze overigens te lang uitlopende voorstelling. Interessant was wel de wijze waarop de Vlaamse voorkeur voor Bordeaux werd verklaard: via Aléonor van Aquitanië die koningin van Engeland werd kwam Bordeaux Engeland binnen, en via de ruilhandel met Vlaams laken ook naar Brugge en Gent.

In dit tweede deel dronken we eerst Domaine Zédé 2002 van (tot 2005) Luc Thienpont, en dan Domaine Lafont Madiran 2002 van Pierre Speyer. De eerste kon ons, trots zijn reputatie, maar matig bekoren: wel mooie fruitig-eikige neus met rondeur, en een frisfruitige aanzet, maar spoedig uitdrogend met groene tannines (B tot B+). De Madiran wist ons wel te boeien: inktkleurig diep geconcentreerd met rode sporen op het glas na walsen, mooie gemengde neus van donkerrood fruit, vlier, kruidnagel, chocolade en pruimenconfituur, en dezelfde elementen in de mond op een bed van goed zuur: een echte A-wijn.

Dat Dirk Vermeersch er was merkten we uiteindelijk feestelijk in het glas. Hij had (niet meer beschikbare) magnums van Domaine Le Plan GT-S 2003 meegebracht. De S staat voor Syrah - dus monocépage. Prachtige robijnrode kleur met rijkgeschakeerd donkerfruitig boeket waarin ook garriguekruiden, peper, en getoaste eik aanwezig zijn; sappige intens doorsmakende wijn met frisse zuren en een zalige lange afdronk. Voor ons A+ tot AA. En eigenlijk is deze wijn nu al op dronk.

Wie is nu wijnmaker op Domaine Le plan: niet de vader, maar de dochter An Vermeersch die een opleiding wijnkunde heeft gevolgd. Zij werd dan ook geïnterviewd door Etienne Van Steenberghe, en ze gaf daarbij blijk van taalvardigheid en wijnkennis met een achtergrond van bescheidenheid. Van Herman Vermoesen kreeg ze dan ook bloemen en kussen - en dat was een mooi slot voor een gezellige avond. En een eresaluut aan de organisatie en de "harde kern" van Deguvin, die voor een vlekkeloze bediening zorgden.