'T POTJE PATÉ:
De Westhoek op zijn streekbest
  REGIONAL PORK DISHES in the "West Corner" of Flanders  
 

Op korte vakantie in Koksijde kregen we van ons broer een achteraf bekeken gouden tip: "ga eens naar Alveringem, in de dorpskom vind je het eetcafé 't Potje Paté' - heel lekker, goedkoop, en je krijgt het niet op"

Zo gezegd zo gedaan: einde juli 07 trokken we samen met nicht Hilda naar dit "Eet-, Praat- en Kunstcafé", gelegen op 10 km ten zuiden van Veurne. Gelukkig hadden we gereserveerd, want zelfs op een gewone weekdag zijn de ca 15 tafels bezet. Aan een uithoek van het door de grote (én zeker bezienswaardige) St. Audomaruskerk gedomineerd dorpsplein vonden we direct het bekende eetcafé. Bekend, want Vlaanderen Vakantieland kwam hier langs!

In de gezellige in zachte geeltinten aangeklede L-vormige ruimte vol schilderijen kregen we een tafel aangewezen tegen het raam. "En wat gaat ge drinken?" klonk de vriendelijke jongedame. En wij: "wat hebt ge zo allemaal aan streekbieren?" Er volgde een hele opsomming. Uiteindelijk werd het Hommelbier, Leffe van het vat en "een Potje Bier". Dit laatste is het huisbier, een hop-graan gemengd type witbier, erg smakelijk in zijn stenen gewaad!

En dan was het grasduinen in de vrij ruime kaart, met enkele sappige dialectale uitschieters zoals "een schelle van 't zwien" (warme bacon). Maar we kwamen natuurlijk voor "Een Potje Paté voor twee". Aangezien we met drie waren, werd dat meteen aangepast.

We kregen eerst lauwwarm patersbrood met daarbij "rillettes" - d.i. een soort van fijngemalen gekookt varkensvlees met smoutsmaak. Die combinatie voerde ons meteen terug naar onze kindertijd: toen aten we zoiets als "smoetstuten", d.i. boterhammetjes met een soort smout.

Maar het echte smout kwam pas op tafel met de hoofschotel, die je hiernaast afgebeeld ziet, en die volkomen beantwoordde aan de beschrijving. Het unieke aan de schotel is het samengaan van oer-lekkere echt "ouderwetsche" pastei, gefriteerde aardappelnootjes, drie sausjes (veenbes, geonfijte ajuin en mayonnaise), bruin brood en smout. En eigenlijk past daar bier bij - en standaard is dat de Prior die ze aanbieden.

Wij opteerden echter voor de rode huiswijn - een rode Bordeaux Côtes de Blaye, en die was gewoon goed zonder meer. Prior ware beter geweest.

Uit dit alles spreekt dus een generatielange tradtie. Op hun website met de juiste naam de veurnambachtse,
lezen we wat volgt:


"Jan Missiaen behoort al tot de vijfde generatie van een slagersfamilie. Overgrootvader Clement Missiaen begon zijn eerste slagerij in de gemeente Werken.
25 jaar geleden, we schrijven 1980, werd het vleeswarenatelier "De Veurn’Ambachtse" opgestart in Alveringem. Vanaf de eerste dag was het de bedoeling om ambachtelijk te werken. Zo worden er ambachtelijke procédés gebruikt in plaats van hedendaagse industriële productiemethoden".

En kregen wij het op? Bijlange niet. Maar geen nood: we kregen ons hele witte potje met zijn halve inhoud mee naar huis. En dat heeft daarna, o.m. op een bedje van rucolasla met knapperig geotaste brood en met een heerlijke roséwijn uit de Provence bijzonder gesmaakt!

Op het menu lezen we :

Potje Paté (2 Personen)

Potje De Veurn' Ambachtse Ouderwetsche Boerenpaté met gebakken patatjes en brood, confijtjes, smout en groentjes.
Met 1 Fles Prior of 0,50 l Rode Wijn
Onze ouderwetschen boerenpaté is sinds 2006 door de VLAM officieel erkend als streekproduct!
DE VEURN' AMBACHTSE is de eerste (en voorlopig ook enige) patéproducent in België die het label van erkend streekproduct mag dragen!

Dit krijg je met zijn tweeën op tafel!
This is the famous "farmer's pastry dish"

 

You can also buy the products in the shop next door.

In de winkel naast het eetcafé vind je een hele reeks "veurnambachtse" vleeswaren!

Looking for a "good regional meal" on the West Coast of Flanders, we followed a golden hint: go to the small, nice and quiet village of Alveringem. At the square, near the well-known St. Audomarus church, you'll find a small restaurant called "'t Potje Paté' " which can be best translated as "small pot of pork pastry". Yet, what they call small here, is quite big: around 1/2 kg.

They also have a "small pot of beer" here, which you can see depicted to the left. That is a regional white beer, fresh, a bit sour and hoppy.

The menu card has also a regional character, using local terms like "schelle van 't zwien", which means a slice of bacon.

Most people coming to the "café" opt for the pastry dish, which you can see depicted on the picture below to the left:

farmer's pastry (made in the traditional way we ourselves knew 60 years ago), baked potatoes, salad, rendered lard (the old "farmer's white butter") and three comfits of cranberry, onion and mayonnaise.

They usually serve brown "monk's beer" Prior with this dish, as you can see on the picture. We opted for the patron's red wine, wince we had beer as an aperitif. Afterwards, we concluded that we had better taken the brown beer.

Looking at the picture, one certainly comes with the question: can you eat it all? For most pastry lovers, the answer is no. But that's no problem: the client gets the white pot with whatever is left, wrapped in a plastic bag, and can take it home.

That's what we did too, and we enjoyed the pastry at home, with brownn toast, a rucola salad and a fine rosé wine - which added its fruity acid to smoothen the grease of the wonderful paté.

They have a website, with also an English version, where they explain the history and the philosophy of the Missiaen family:

"Jan Missiaen belongs to the fifth generation of a butcher's family. 25 years ago, we write 1980, the meat-products atelier "De Veurn'Ambachtse" was founded in Alveringem. From the first day onwards, it was the intention to work in an artisanal way. So, instead of using industrial production methods, only artisanal procedures are used."

Our visit simply proved the truth of this statement.